Nie ma jak ziemia rodzinna, Taka sławna, taka inna, Sercem do niej przytuleni I w tęsknocie zanurzeni - w ojcowiźnie zostajemy. Kraina Pogórza Wiśnickiego objęta zasięgiem Wiśnicko-Lipnickiego Parku Krajobrazowego, po którym przyjdzie nam wędrować, jawi się jako obszar obłych pagórków, połogich wierzchowin rozciętych krętą siecią potoków, naznaczonych kępami zadrzewień, malowanych płodozmianem upraw. Zdążających z nadwiślańskich nizin na południe, kolejno piętrzącymi się garbami Pogórza, zdumiewać musi zapewne uroda łagodnych wzgórz kulturowego krajobrazu i powiększający się zasięg górskiego widnokręgu zamykającego południowy horyzont. Okolica zwraca uwagę swoim pełnym uroku i przestrzennego ładu krajobrazem. To siedlisko unikalnych estetycznych i emocjonalnych wartości przyrodniczych i kulturowych…
