Lipnica Murowana w objęciach Wiśnicko-Lipnickiego Parku Krajobrazowego (15)

W skale”.

(Na mapce zaznaczone jako 11)

Brzegowe partie antykliny biegnącej z rejonu Bukowca (420 m) w kierunku wzgórza Lipczonka (356 m), wypełnia kompleks gruboławicowych piaskowców istebniańskich dolnych nakrytych płytką warstwą powłok zwietrzelinowych. Obrywy masywnych ławic piaskowca wystąpiły w strefie kontaktowej zróżnicowanych odpornościowo skał.
Choć ilości wody spływające po ławicach piaskowca są tu niewielkie, to rozmiary dokonanych przeobrażeń najbliższego ich otoczenia są tu nieproporcjonalnie duże. Uroczysko w skale znajduje się na krawędzi wyniosłego grzbietu Działu Północnego w Lipnicy Górnej. Odsłaniające się stąd widoki ukazują nie tylko południową część Pogórza Wiśnickiego ale także układ przestrzenny wzniesień i obniżeń.. Palczasto schodzące po zboczu głębokie wciosy zwane rozłogami, są wynikiem przyspieszonej erozji wód pochodzących z deszczów ulewnych. Spływające owymi wciosami okresowe cieki tworzą kilkadziesiąt metrów poniżej, zasadniczą debrzę (paryję) z bystrym potokiem pośrodku. W tym to oryginalnym miejscu odsłania się czołowa płaszczyzna bloku piaskowców wyznaczająca zasięg skalnej płaszczyzny kulminujących skalnym grzybem na Bukowcu. Fragmenty skalnych wychodni widoczne są w obrębie wszystkich wciosów, rozdzielają je płaty obrywów i luźny, nieobrobiony gruz kamienny. Znaczna wysokość obszaru źródliskowego (wysokość rzędu 370 m npm) w stosunku do poziomu głównej doliny (około 280 m npm) sprawia, iż zjawiska erozyjne, a zwłaszcza erozja wsteczna znajdują tu sprzyjające warunki rozwoju.

Tekst i zdjęcia: Czesław Anioł

KOMENTARZE – TU