Biografie lipnickie (2)

Konrad

Konrad był pierwszym znanym z imienia mieszkańcem Lipnicy, jest postacią historyczną, widnieje w akcie lokacji miasta. Konrad był jednym z kolonistów przybyłych na terytorium Małopolski z krajów Rzeszy Niemieckiej. Ziemie te od II-giej połowy XIII w. były pustoszone przez najazdy tatarskie i potrzebowały nowych osadników. Wykorzystano w celach osadniczych wzory niemieckie, była to tzw. kolonizacja sołtysia.

W pustą krainę ciągną tabory,
Z Szwabii, z Saksonii, pakowne lory,
Doszli do miejsca gdzie lipa stała –
Stąd się osada Lipnicą zwała.

Podówczas Konrad był sołtysem wsi zwanej od jego imienia Villa Conradi (wieś Konrada). 12 marca 1326 roku (ponoć było to 7 lat wcześniej) król Władysław Łokietek zawarł z nim kontrakt – akt prawny, jego treścią było zezwolenie na przeprowadzenie lokacji nowego miasta. Konrad był zatem faktycznym założycielem Lipnicy (Lipnika), tzw. zasadźcą.
Nagrodą, a raczej rekompensatą za trud i starania nad uformowaniem miejskiej osady , której lokalizacja została wyznaczona nieopodal dotychczasowej wsi Konrada (Villa Conradi, było dziedziczne wójtostwo nowego miasta i płynące stąd korzyści. W świetle tego kontraktu, Konrad jako wójt otrzymał 4 łany ziemi, dochody z ról i placów miejskich, co trzeci denar od wyroków sądowych, co szósty od podatków, a nadto prawo zakładania łaźni, młynów, hodowli ryb, budowy jatek, ław szewskich i piekarskich. Ale miał też Konrad i powinności, zobowiązany był bowiem do stawienia się w razie rozesłania wici na wyprawę wojenną, na koniu i z lancą.
Jak pokazują dalsze dzieje Lipnicy, Konrad ze swego zadania wywiązał się należycie, gdyż w 1333 roku Spycimir kasztelan krakowski, powierzył Konradowi doceniając jego sprawność organizacyjną, założenie kolejnej osady i dożywotnie sołtystwo; była nią wieś Skrzyszów nieopodal Tarnowa.

*

A tak przy okazji, to warto podać jeszcze nazwiska, innych a jednych z pierwszych znanych mieszczan lipnickich, byli to: Nicolas Wayner, Jakel, Crusoe, Herman, Close, tych wymieniają pisane źródła z końca XIV w i początków XV. Brzmienie ich wyraźnie wskazuje na niemieckie pochodzenie osadników. Polonizacja mieszczan lipnickich dokonywała się w przeciągu dalszych lat XV w.

Opracowanie: Czesław Anioł

KOMENTARZE – TU